Werkafspraken voor een onafhankelijk ongevallenonderzoek

Na de Bijlmerramp werden werkafspraken vastgelegd over de organisatie en verantwoordelijkheden bij het vooronderzoek. Het doel was een efficiënt en onafhankelijk onderzoek te waarborgen. Het bovenstaande schema laat zien hoe de inhoudelijke verantwoordelijkheid voor het onderzoek werd onderscheiden van de bestuurlijke verantwoordelijkheid voor de ondersteuning en opvolging.

De vooronderzoeker was zelfstandig verantwoordelijk voor de aanpak en de inhoud van zijn rapport. Hij hield de Raad voor de Luchtvaart regelmatig op de hoogte, zowel mondeling als met schriftelijke voortgangsrapportages. De Raad kon adviseren over de onderzoeksaanpak, maar de verantwoordelijkheid voor het vooronderzoek bleef bij de vooronderzoeker.

De resultaten werden aan de Raad voorgelegd. Ook moesten de bijdragen en commentaren van alle deelnemende instanties aan de Raad beschikbaar worden gesteld. De Raad kon vervolgens nader onderzoek instellen, eventueel onder leiding van een andere vooronderzoeker.

De minister stelde de benodigde mensen en middelen beschikbaar. Deze ondersteunende verantwoordelijkheid gaf haar geen inhoudelijke zeggenschap over de onderzoeksaanpak of het rapport. Daarnaast verplichtte de minister zich de aanbevelingen van de Raad over te nemen, of binnen drie maanden gemotiveerd aan te geven waarom zij dat niet zou doen.

Het vooronderzoek vond plaats op basis van de toen geldende Luchtvaartrampenwet. Voor zover daarmee niet strijdig, werd gewerkt volgens de procedures van ICAO Annex 13 en in de geest van de nieuwe Luchtvaartongevallenwet.

Het schema beschrijft daarmee de afgesproken waarborgen voor onafhankelijkheid. Voor een beoordeling van de uitvoering moeten ook de onderzoeksdocumenten en correspondentie worden betrokken.

Bron: PIN 19921000 — Organisatie en verantwoordelijkheden bij het vooronderzoek naar het El Al-ongeval, LI/DIR-92-203, afspraken 1–10 (pdf).